Dizionari de Lenghe Furlane

flonflon  /-òn/  flon|flon  [BF]

1. adi., s.m. che, cui che al è pôc inteligjent, pôc svelt di cjâf:  imbecîl, cjâf di vues, flonflon, trussat (Toni Broili, Il stupit)
   Sin. aloc , balote , barbezuan , batecul , batocj , biadin , catùs , coion , corli , cudumar , çondar , dordei , dordul , gnoc , basoâl , gnognul , imbambinît , lodul , mamo , marlup , mierli , mincjon , mone , monighe , pantalon , pote , salam , semplon , socol , stupit , totolò , biât , cretin , brocul , incoionît , râf , pistum , sacodâl , sturnel , sturnît , baban , bacalà , lolo , mauc , mus , babuin , pipinot , stupinot , batali , pavêr , ôc , cocâl , çus , vueu , dordel , orgnan , pampalugo , sdarnali , gnogno