Dizionari de Lenghe Furlane

batocj  /-òcj/  ba|tocj  [CO]

1. s.m. toc de cjampane che si môf par fâle sunâ:  tirant la cjadene o la cuarde, il batocj al bat a sec sul ôr de cjampane fasint il "glon" (Michêl Galàs, Scampanotâ: ce biel "mistîr")
   Sin. banducel , batecul , batacul , batali
   Var. batocjo
2. s.m. (fig.) persone pôc inteligjente, ancje tant che ofese gjeneriche:  Tite nol jere tant batocj di fâ restâ malapaiât un che al veve di domandâi un plasê (Roberto Ongaro, Il muc); «Tâs mo, batocja […]» (Novella Cantarutti, Li Anzuliti)
   Sin. simiot , aloc , balote , barbezuan , batecul , banducel , biadin , catùs , coion , corli , cudumar , çondar , dordei , dordul , gnoc , gnogno , gnognul , imbambinît , lodul , mamo , marlup , mierli , mincjon , mone , monighe , pantalon , pote , salam , semplon , socol , stupit , totolò , biât , cretin , brocul , incoionît , râf , pistum , sacodâl , sturnel , sturnît , babuin , bacalà , lolo , mauc , basoâl , mus , gnotul , baban , batali , dordel , sdarnali