dilembo  /-é-/  di|lem|bo  [CO]

  1. s.m. (pop.) timp atmosferic cun precipitazions une vore fuartis e aiar une vore fuart e cuantitât di dams fate di chel brut timp
    Sin. montafin , finimont
    Cfr. temporâl2 , burascjade , tristimp , burascje , burlaç , codebove , codebuie , bissebove , sglavin , sglavinade , diluvi , montane
  2. s.m. (fig.) grande confusion, grant sunsûr, manifestazion esagjeradeVicu, par sbrocâsi, al si era jevât in pie rebaltant i braçs cun viamensa comi un mulin a vint. Luti Cadopa, intal scoltâ chel dilembu scjadenât, al diseva di “No” cul cjâf (Aldo Tomè, Lenghis incjamò in bon stât)
    Sin. disio , diauleri , fracàs , bacan2 , tananai
  3. s.m. grande cuantitâta Çurçuvint al jere un dilembo di comunions (Antoni Beline, Siôr Santul)
    Sin. sdrum , sdrume , sglavin , distermini , stragje , sdrumarie , sdrumerie , tasse1 , slac , stragjo , disio , desio , disordin , sdavàs , sfulmin , slavin , grum , mont1 , folc , pestefruce , slavine , sglavine , maree , mac , lavine , flagjel , côl , sac , baûl , straviodi2
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl