dilembo
/-é-/
di|lem|bo
[CO]
-
s.m.
(pop.)
timp atmosferic cun precipitazions une vore fuartis e aiar une vore fuart e cuantitât di dams fate di chel brut timp
Sin. montafin
, finimont
Cfr. temporâl2
, burascjade
, tristimp
, burascje
, burlaç
, codebove
, codebuie
, bissebove
, sglavin
, sglavinade
, diluvi
, montane
-
s.m.
(fig.)
grande confusion, grant sunsûr, manifestazion esagjerade:
Vicu, par sbrocâsi, al si era jevât in pie rebaltant i braçs cun viamensa comi un mulin a vint. Luti Cadopa, intal scoltâ chel dilembu scjadenât, al diseva di “No” cul cjâf (Aldo Tomè, Lenghis incjamò in bon stât)
Sin. disio
, diauleri
, fracàs
, bacan2
, tananai
-
s.m.
grande cuantitât:
a Çurçuvint al jere un dilembo di comunions (Antoni Beline, Siôr Santul)
Sin. sdrum
, sdrume
, sglavin
, distermini
, stragje
, sdrumarie
, sdrumerie
, tasse1
, slac
, stragjo
, disio
, desio
, disordin
, sdavàs
, sfulmin
, slavin
, grum
, mont1
, folc
, pestefruce
, slavine
, sglavine
, maree
, mac
, lavine
, flagjel
, côl
, sac
, baûl
, straviodi2