confusie  /-ù-/  con|fu|si|e  [FO]

  1. s.f. mancjance di ordin, soredut cuntune grande cuantitât di robe o di intlà, ta chês corts, cul timp, i mûrs e lis tanis si jerin dopleâts tune grande confusie (Lelo Cjanton, Il Friûl di Toni)
    Sin. babilonie , badaluc , balfuerie , barafuse , batibui , bordel , casin , confusion , conturbie , daidai , davoi , disordin , marcjât1 , messedot , mismàs , pastiel , ribalton , savoltament , sdavàs , sdavassum , sgjarnum , tananai , tibidoi
    1. situazion li che lis robis a sucedin cence jessi spietadis, cence ordin, cence control
  2. s.f. cuantitât di suns, di rumôrs, di discors, di azions che no si rivin a distingui bene jere dute une confusie di cjants, di ridadis, di mans che a svintulavin (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve); la confusie e il bacan che a fasevin i fruts fevelant di dut (Nadia Pauluzzo, Il bintar)
    Sin. babilonie , badaluc , balfuerie , barafuse , batarele , batibui , berlarili , bordel , casin , cjassade , daidai , davoi , diauleri , fuligate , marcjât1 , martinade , pestefole , rumôr , sinagoghe , tananai , tibidoi , tirepare , tireparemessede , confusion
  3. s.f. stât mentâl li che lis robis no vegnin pensadis o valutadis cun serenitât e clarece
    Sin. conturbie , discuinç , imbaraç , messedament , ribalton , savoltament , sconciert , turbament , confusion