confusie
/-ù-/
con|fu|si|e
[FO]
-
s.f.
mancjance di ordin, soredut cuntune grande cuantitât di robe o di int:
là, ta chês corts, cul timp, i mûrs e lis tanis si jerin dopleâts tune grande confusie (Lelo Cjanton, Il Friûl di Toni)
Sin. babilonie
, badaluc
, balfuerie
, barafuse
, batibui
, bordel
, casin
, confusion
, conturbie
, daidai
, davoi
, disordin
, marcjât1
, messedot
, mismàs
, pastiel
, ribalton
, savoltament
, sdavàs
, sdavassum
, sgjarnum
, tananai
, tibidoi
-
situazion li che lis robis a sucedin cence jessi spietadis, cence ordin, cence control
-
s.f.
cuantitât di suns, di rumôrs, di discors, di azions che no si rivin a distingui ben:
e jere dute une confusie di cjants, di ridadis, di mans che a svintulavin (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve);
la confusie e il bacan che a fasevin i fruts fevelant di dut (Nadia Pauluzzo, Il bintar)
Sin. babilonie
, badaluc
, balfuerie
, barafuse
, batarele
, batibui
, berlarili
, bordel
, casin
, cjassade
, daidai
, davoi
, diauleri
, fuligate
, marcjât1
, martinade
, pestefole
, rumôr
, sinagoghe
, tananai
, tibidoi
, tirepare
, tireparemessede
, confusion
-
s.f.
stât mentâl li che lis robis no vegnin pensadis o valutadis cun serenitât e clarece
Sin. conturbie
, discuinç
, imbaraç
, messedament
, ribalton
, savoltament
, sconciert
, turbament
, confusion