stracuet  /-èt/  stra|cuet  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt stracuei , viôt stracueisi
  2. adi. [CO, TS] gastr. cuet par tant timp e cun fûc bas:  "[…] o ai une cjar stracuete cun tocj di pomodoro e polente. Sintial il profum?" (Angelo Covazzi, Il Stradivari dai zeis)
    1. s.m. pitance, pal solit cjar, cuete par tant timp cun fûc bas:  stracuet di manç tal vin (Consorzi pe difese dai cjistiei storics dal Friûl - Vignesie Julie, Ristorante Al Castello dell'Aquila d'Oro)
  3. adi. cuet, cusinât une vore, ancje masse:  al è timp di gradela fûr de cusina. Cjar, pes, verduris, frutan, polenta: ognidun al à la sô specialitât. Cuasi cruda, cueta a metât, stracueta (Dani Pagnucco, La gradela e à di jessi netada)
  4. adi. (fig.) une vore cjalt:  tes oris stracuetis di Avost (Maria Forte, Nossent)
  5. adi. (fig.) une vore strac
  6. adi. (fig.) une vore stuf:  i tu eris cuet, stracuet, stradilà di cuet, infogonât, rabiôs, cun ducj noaltris (Anute Fabris, A passe la scalmane)
  7. adi. (fig.) une vore inamorât:  Tunine e jê inamorade cuete e stracuete di lui (Costantino Smaniotto, Il cjalçumit)
  8. adi. (fig.) une vore cjoc
    Sin. becât , becât sot di une ale , bevût , çurul1 , grîs , imbarlumît , impiât , implombât , incarburât , incerât , intrunît , invreasât , legri , ligrut , muardût dal cjan neri , plen , pontât , pontât sot di une ale , taront , ticât , vuitul , palomp , cjoc1 , patoc1 , cuet1 , çurulît , inçurulît
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl