curubule
/-rù-/
cu|ru|bu|le
[CO]
-
s.f.
viôt carobule
:
tes barachis a vendevin coculis, bagjigjis, stracheganassis, curubulis, nolis (AAVV, Suntune strade);
e al petave ai Latins di spade e lance / curubulis plui fieris del foiâl (Zuan Josef Busiç, Zuan Batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili)
-
s.f.
[CO, TS]
agr.
part centrâl de panole, li che a son tacâts i grignei
Var. cornul
, scjanossûl
, brundul2
, cjanon
, cjanôl
, sbronzul
, corubul
, maçocul
, cjuncul
, cjuncui
, mustul
, scjatùs
, mucel
, scatùs
, botul1
, mussul3
, curundul
, sclausson
, cjoncul
, cjon
, strassul
, civon
, curubul
, panoglot
, cjoncui
, panoglon
, cimocul
, panoglat
, comul
, scuful
, bronzul
, çuncul
, çuncui
, curnul
, concul
, çoncul
, mugnule
, corondul
, sbrundul
, scarondul
, cjincui
, cjincul
, cjanusson
, sustul
, scurundul
, scorondul
, scjanissûl
, sbrunzule
, carobul
, cjanoli
, mucul
, çuncule
, cion
, cigon2
, panoglaç
, çuncjon
, scubul
, strassoli
, cincui
, panoc
, panaglot
, strusson
, scorombul
, cuful
, mussûl
, strassûl
, scôl2
, scurubul
, clupar
, çunculi
, scloson
, scurubùs
, scjatoc
, scusup
, panoglet
, mocul
, scussul
, cjaniçol