Dizionari de Lenghe Furlane

scorondul  /-ròn-/  sco|ron|dul  [CO, TS]

1. s.m. agr. part centrâl de panole, li che a son tacâts i grignei:  un scorondul sence grans (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1859)
   Var. cornul , scjanossûl , brundul² , cjanon , cjanôl , sbronzul , corubul , maçocul , cjuncul , cjuncui , mustul , scjatùs , mucel , scatùs , botul¹ , mussul³ , curundul , sclausson , cjoncul , curubule , strassul , civon , curubul , panoglot , cjoncui , panoglon , cimocul , panoglat , comul , scuful , bronzul , çuncul , çuncui , curnul , concul , çoncul , mugnule , corondul , sbrundul , scarondul , cjincui , cjincul , cjanusson , sustul , scurundul , cjon , scjanissûl , sbrunzule , carobul , cjanoli , mucul , çuncule , cion , cigon² , panoglaç , çuncjon , scubul , strassoli , cincui , panoc , panaglot , strusson , scorombul , cuful , mussûl , strassûl , scôl² , scurubul , clupar , çunculi , scloson , scurubùs , scjatoc , scusup , panoglet , mocul , scussul , cjaniçol