Dizionari de Lenghe Furlane

cjanon  /-òn/  cja|non  [CO, TS]

1. s.m. agr. part centrâl de panole, li che a son tacâts i grignei di blave:  sù, metêt plui salde / chê spedine e puartait cuatri cjanons (Enrico Fruch, Pre Tite); al passave il confin platât tun cjar di fen, o di panolis, o di forment, o di cjanons (Alan Brusini, Par stradis lungjis)
   Var. scjanossûl , bronzul , curubul , cjanôl , sbronzul , corubul , maçocul , cjuncul , cjuncui , mustul , mucel , scjatùs , scatùs , botul¹ , panoglat , panoglon , cjoncui , cjoncul , sclausson , mussul , curundul , corondul , mugnule , comul , scuful , çunculi , cjon , çuncul , çuncui , panoglot , curnul , brundul² , civon , curubule , strassul , çoncul , concul , sbrundul , scarondul , cjanusson , cjincul , cjincui , cornul , sustul , scurundul , scorondul , scjanissûl , sbrunzule , carobul , cjanoli , mucul , çuncule , cion , cigon , panoglaç , çuncjon , scubul , strassoli , cincui , panoc , panaglot , strusson , scorombul , cuful , mussûl , strassûl , scôl , scurubul , clupar , cimocul , scloson , scurubùs , scjatoc , scusup , panoglet , mocul , scussul , cjaniçol