Dizionari de Lenghe Furlane

botul¹  /bò-/  bo|tul  [CO, TS]

1. s.m. agr. (loc., oc.) part centrâl de panole, li che a son tacâts i grignei di blave
   Var. scjanossûl , bronzul , cjanon , cjanôl , sbronzul , corubul , maçocul , cjuncul , cjuncui , mustul , mucel , scjatùs , scatùs , corondul , panoglat , panoglon , cjoncui , cjoncul , sclausson , mussul³ , curundul , mugnule , comul , scuful , çunculi , çuncul , çuncui , panoglot , curnul , brundul² , civon , curubule , strassul , çoncul , concul , sbrundul , scarondul , cjanusson , cjincul , cjincui , cornul , sustul , scurundul , scorondul , scjanissûl , sbrunzule , carobul , cjanoli , mucul , çuncule , cion , cigon² , panoglaç , çuncjon , scubul , strassoli , cincui , panoc , panaglot , strusson , scorombul , cuful , mussûl , strassûl , scôl² , scurubul , clupar , cimocul , scloson , scurubùs , scjatoc , scusup , panoglet , mocul , scussul , cjaniçol