imbuît
im|bu|ît
[CO]
-
adi.
di colôr che al somee chel dal fûc:
il ros imbuît de sere al dismoveve dentri vie une sperance sence sens (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Sin. ardint
, di flame
, di fûc
, infogât
, lusignât
, lusint
, lustri1
, sflandorôs
, slusignât
, slusint
, vîf
-
adi.
cjapât o caraterizât a fuart di passion, emozion, sensazion, voie, viamence e v.i.:
a jerin za daûr a zuiâ di cjartis, sberlant e barufantsi par fotis di nuie, ducj imbuîts (Amedeo Giacomini, Tal ospedâl)
Sin. cjapât
, ferbint
, passionât
, cjalt
, infogât
, sfolmenât
, ardint
, bugât
, fogât
, fogôs
, imbugât
, imburît
, sburît