incjocadure
/-ù-/
in|cjo|ca|du|re
[BF]
-
s.f.
pierdite di luciditât, des facoltâts mentâls, par vie dal alcul
Sin. simie
, bale
, pipine
, trusse
, susine
, steche
, sfisie
, plombe
, cuete1
, çufule
, çusse
, implombade
, incjocade
, piruce
, plene
, strissule
, parussule
, civuite
, sborgne
, invreasade
, sbrosigne
, sissule
, stonfe
, stuarte
, cjoche
, incjocament
-
s.f.
(fig.)
efiet di alc che si cjape, si fâs, si vîf, si à e v.i. cun masse bondance, fûr di misure
Sin. cjoche
, incjocament
, incjocade
, invreasade
-
s.f.
(fig.)
pierdite di razionalitât causade di une grande passion o ilusion
Sin. cuete1
, calorade
, cjoche
, incjocament
, incjocade
, invreasade
-
s.f.
(fig.)
inamorament che al fâs pierdi il cjâf
Sin. cuete1
, calorade
, cjoche
, incjocament
, incjocade
, invreasade