clincar /clì-/ clin|car [CO, TS]
-
s.m.
cualsisei monede e tal pl. i bêçs:
ducj doi a jerin bielzà discomparîts cundut chel grumon di clincars di aur (Nin dai Nadâi, I doi piligrins)
Sin. boro , carantan , crût , craizar , palanche , svanzighe , ghelar , arzan , franc , cuatrin , solt , brustul , monede , patan , sclanfar , fliche1 , bêç , clanfar , centesim , sclanfe , spinfar
Var. clingar , sclincar