cinghinai  /-ài/  cin|ghi|nai  [BF]

  1. s.m. cjampanute o sfere di metal cun dentri une balute che a sunin cuant che si movini cinghinais dorâts (Zaneto, Zaneto al va...)
    Sin. sunai , sglinghinai
    Var. cinglinai
  2. s.m. [TS] tecn. piçule lastre di metal picjade parsore de muele che e sune par frizion cuant che i grans de tramuele a son scuasi finîtsil mulin al tornave a cjantâ cui siei cinghinais plens di ligrie (Augusto Geat, Il mulin di Spessa)
  3. s.m. colp fuart dât cu la man vierte
    Sin. pataf , cinc , papavar , patafade , sberle , papin , garoful di cinc fueis , papine , cerforâl , sberlot
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl