cinghinai
/-ài/
cin|ghi|nai
[BF]
-
s.m.
cjampanute o sfere di metal cun dentri une balute che a sunin cuant che si movin:
i cinghinais dorâts (Zaneto, Zaneto al va...)
Sin. sunai
, sglinghinai
Var. cinglinai
-
s.m.
[TS]
tecn.
piçule lastre di metal picjade parsore de muele che e sune par frizion cuant che i grans de tramuele a son scuasi finîts:
il mulin al tornave a cjantâ cui siei cinghinais plens di ligrie (Augusto Geat, Il mulin di Spessa)
-
s.m.
colp fuart dât cu la man vierte
Sin. pataf
, cinc
, papavar
, patafade
, sberle
, papin
, garoful di cinc fueis
, papine
, cerforâl
, sberlot