spedît  spe|dît  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt spedî
  2. adi. li li par murî, che nol pues vuarî o salvâsiil malât al è spedît (Pieri Çorut, Pes gnocis Fabris-Bearç); lui le cjalà e al menà il cjâf come se e fos spedide (Maria Forte, Dome la cjampanute di Sant Bortul)
    Sin. muart , finît , lât
  3. adi. che al va svelt, che al fâs alc cun velocitât o in pôc timpal veve cjapade la scurtadorie par rivâ a cjase plui spedît (Josef Cjargnel, La fogolade dal bosc); Checut al è un biel frut. Al è biont e sec e al cjamine spedît cun sô mari (Checo Tam, Beromünster e Monteceneri)
    Sin. svelt , inviât , imburît , burît , sburît