burît
bu|rît
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt burî
-
adi.
une vore svelt:
"Biel zovin, ce âstu che tu vâs cussì burît?" (Dolfo Zorzut, El mago Sabin);
al rive burît cuntune bici (Alan Brusini, Par stradis lungjis)
Sin. fugât
, imburît
, sburît
, svelt
, filât
, incorint
, inviât
, insburît