futar  /fù-/  fu|tar  [CO]

  1. s.m. sintiment o sensazion di contrarietât agressive cuintri di cdn. o di alc"Vierzimi" "Par nuie! Impare a fâ judizi…" "Oh!… no stâ a fâmi vignî sù il futar… O buti jù la puarte sâstu…" (Pieri Somede dai Marcs, Al fresc); al veve moments che i vignive sù il futar, i bulive come un velen tal stomi (Pieri Menis, Chei di Muraie)
    Sin. fote , fotin , rabie , ruze , stice , rusin , colure , gaisse , grinte , ire , rabieç , rabioseç , asse1 , smare , stiche , sustament
Polirematichis e espressions idiomatichis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl