grinte  grin|te  [CO]

  1. s.f. [BF] plee intune superficie:  al à une grinte sul cerneli (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
    Sin. grispe
  2. s.f. espression sustade, rabiade, agressive:  mestri Jacun Serafin nol rispuindè subit, ma il so lavri al scomençà a tremâ e la grinte e deventà plui dure (Pieri Menis, La ultime sunade)
    Sin. muse dure , cei
  3. s.f. sensazion di rabie, empit di agressivitât:  plene di grinte e tornà sù disore cul so racli in man (Catarine Percude, Il prin sarasin); se mi ven la grinte us pesti ducj doi… (Pieri Somede dai Marcs, La buteghe dal barbîr)
  4. s.f., s.m., adi. persone cun caratar fuart e agressîf:  al passave par un bon sest di zovin: un pôc grinte, se si vûl, ma in cuant a bravure e coragjo nissun babio dal paîs je faseve tignî (Luigi Gortani, Un paîs misteriôs)
    Sin. grinti
    Cfr. sgrimie
    1. persone cun caratar seriôs e ruspi:  nol jere brut, ma grinte (Emilio Nardini, La Signorine Mie)
  5. s.f. caratar, disposizion psicologjiche di fuarce, cûr, ancje di agressivitât:  par cumò sôl nus covente / dâi di grinte e bati dûr (Ercole Carletti, Nol è timp…); lâ incuintri cun dute la grinte aes plui gruessis e pericolosis dificoltâts (Josef Marchet, Sudizion, la pecje dai furlans)
  6. s.f. (scherç.) part alte dal cjâf:  co ai la grinte rafredade / met par scufe la cjalderie (Toni Broili, Filipiche sgnocolose)
    Sin. cucuruce , cuc3 , çurie , sium3 , chirie
    Cfr. crepe1 , gnuche
  7. s.f. tiere plene di claps:  tes fondis si meteve claps grancj, ma si faseve pocje fonde e dut a pale e picon. Se si cjatave piere muarte o grinte, si faseve pui fature (Alceo Muzzolini, Il muridôr)
    Sin. gruarie , sgrusuie
  8. s.f. (fig.) aspiet ruspi, salvadi di alc che al è fat di piere o di cret:  il sglinghinâ dai sampogns di mont cui agnei a passon su la cueste verde, sot la grinte des cretis (Domeni Zannier, La crete che no vai); la cjasute di front […] cul portonut inrusinît e la grinte dal mûr (Nadia Pauluzzo, La cjasute di Maniaie)
  9. s.f. (fig.) categorie caraterizade di alc di negatîf:  el paîs al torne in man dai laris de grinte di siôr Agnul Basandiele o di siôr Gjenio (Arturo Feruglio, El lunis di Titute Lalele)
    Sin. inficje , gjenie , raze2 , sclibe , naie , gjernazie
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl