disviersâ  dis|vier|sâ  [BF]

  1. v.tr. ribaltâ, mudâ alc di viers, in gjenar cun fuarce
    Sin. voltâ , ribaltâ , savoltâ , sledrosâ , disledrosâ , sviersâ
  2. v.tr. causâ un grant turbament, tant di fâ pierdi il control
    Sin. svariâ , scaturî , sviersâ
    1. fâ pierdi il control di se, di rabie
  3. v.tr. fâ pôre, fâ impression
    Sin. scaturî , spaurî , svariâ , sviersâ
    1. fâ lâ fûr dal stât razionâl normâl, fâ pierdi il control
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl