disviersâ dis|vier|sâ [BF]
-
v.tr.
ribaltâ, mudâ alc di viers, in gjenar cun fuarce
Sin. voltâ , ribaltâ , savoltâ , sledrosâ , disledrosâ , sviersâ -
v.tr.
causâ un grant turbament, tant di fâ pierdi il control
Sin. svariâ , scaturî , sviersâ- fâ pierdi il control di se, di rabie
-
v.tr.
fâ pôre, fâ impression
Sin. scaturî , spaurî , svariâ , sviersâ- fâ lâ fûr dal stât razionâl normâl, fâ pierdi il control