indret  /-èt/  in|dret  [BF]

  1. s.m.sing. informazion, insegnament, deduzion che a àn logjiche e che a puedin tornâ contal ere miei di spietâ par vê un indret di ce che al ere stât sucedût tal colm dal ribalton (Domeni Zannier, La crete che no vai)
    Sin. dret
  2. s.m.sing. capacitât, ocasion di fâ alc, maniere di risolvi alc o di vê un vantaçdiviars che àn marcât visite / ingrisignîts tal jet / pensin, studiin sot coltre / di cjatâ fûr l’indret / di dâi di bevi al miedi / e di otignî la base / par restâ fers a cjase / cence fruiâ i sghirets (Zaneto, Santin Scheo, soldât)
    Sin. capacitât , câs , facoltât , mût , ocasion , oportunitât , podê2 , dret
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl