ansâ  an|sâ  [CO]

  1. v.intr. respirâ cun dificoltât o cun sunsûr:  il so pet ansava fuart. Par suiâsi il sudôr che gji colava da la musa come una ploia, al alçà il braç çanc fin al cerneli (Federigo Comelli, Il me paîs); Catinuta a ansa, a ansa e cjala fis (Ugo Pellis, Catinuta)
    Sin. asimâ , ansimâ , ansiâ , sfladâ , tirâ la asime , asulâ2 , asedâ , felâ
  2. v.intr. (fig.) movisi di un flus che si pues comparâ cuntun respîr
    Sin. asedâ , soflâ , tirâ , asimâ , ansimâ , ansiâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl