felâ
fe|lâ
[BF]
-
v.intr.
respirâ cun dificoltât o cun sunsûr:
lant sù pe cleve al felave come un bo (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Sin. asimâ
, ansimâ
, ansiâ
, sfladâ
, tirâ la asime
, asulâ2
, asedâ
, ansâ