planc planc    [AF]

  1. loc.av. cence spesseâ, cence velocitât:  jo i zevi planc planc olì davôr / e continuamentri la vuardavi; / sintivi dentri a palpitâmi il côr (Eusebi Stele, La crudeltât, la tirania di Amôr)
    Sin. a pas a pas , a planc a planc , a planchin , biel a planc , biel planc , biel planchin , planc , planchin , plancuç , planc a planc , a planc , ben planchin , ben planc , planchin planchin
    Var. plan plan
    1. cun pocje energjie, viamence, empit, in maniere cuiete, graduâl, prudente e v.i.:  e poie jù planc planc il cop, di no rompilu (Laurin Zuan Nardin, Il cop)
    2. soredut dal fevelâ, cun pôc sunsûr, cun vôs basse:  sssssssstttttttt cjaminait planc planc che babe Remo guai se lu sveìn SSSSStttt (Checo Tam, Sense)
      Sin. sot vôs , a vôs basse , a basse vôs , a planc
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl