insgrisulâsi  ins|gri|su|lâ|si  [BF]

  1. v.pron.intr. tremâ di frêtcjalantsi ator si insgrisulà pe criùre (Miriam Pupini, Tilio e il magjic mont di Serafin)
    Sin. tremâ , sgrisulâ , ingrisignîsi , sgrisulâsi , tremolâ , ingrisulâsi , ingrisulîsi
    Cfr. bati brucjis , bati i dincj
  2. v.pron.intr. (ancje fig.) vê o mostrâ moviments piçui svelts e ripetûts, ancje no pal frêt
    Sin. tremâ , sgrisulâ , ingrisignîsi , sgrisulâsi , tremolâ , ingrisulâsi , ingrisulîsi
  3. v.pron.intr. vê impression, pôre, orôr o sim."No ai mica voia di joditi a tornâ dongja como il dì da la Assensa, pota di un omenat, che a tu eris in stâts da fâ insgrisulâ" (Candido Candotti, Filìs e Taresia)
    Sin. insgrisulâ , sgrisulâsi , sbalsamâsi , sbarlufîsi , scaturîsi , sgrisulâ , scaturî , ingrisulâsi , ingrisulîsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl