ingrisulâsi  in|gri|su|lâ|si  [CO]

  1. v.pron.intr. tremâ di frêt
    Sin. tremâ , sgrisulâ , ingrisignîsi , insgrisulâsi , tremolâ , sgrisulâsi , ingrisulîsi , grisulâsi , sgrisulîsi , grisulîsi
    Cfr. bati brucjis , bati i dincj
  2. v.pron.intr. (ancje fig.) vê o mostrâ moviments piçui svelts e ripetûts, ancje no pal frêtsi ingrisulà stuarzint la bocje e al tornà a tacâ a tossi (Amedeo Giacomini, Tal ospedâl)
    Sin. tremâ , sgrisulâ , ingrisignîsi , insgrisulâsi , tremolâ , sgrisulâsi , ingrisulîsi , grisulâsi , sgrisulîsi , grisulîsi
  3. v.pron.intr. vê impression, pôre, orôr o sim."Robonis Menie, al è propit di ingrisulâsi" (Pieri Somede dai Marcs, Une conference di padre Gemelli); Ester si ingrisulave a viodilu cussì malcuiet (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
    Sin. tremâ , sgrisulâ , ingrisignîsi , insgrisulâsi , tremolâ , sgrisulâsi , ingrisulîsi , grisulâsi , sgrisulîsi , grisulîsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl