ingrisulâsi
in|gri|su|lâ|si
[CO]
-
v.pron.intr.
tremâ di frêt
Sin. tremâ
, sgrisulâ
, ingrisignîsi
, insgrisulâsi
, tremolâ
, sgrisulâsi
, ingrisulîsi
, grisulâsi
, sgrisulîsi
, grisulîsi
Cfr. bati brucjis
, bati i dincj
-
v.pron.intr.
(ancje fig.)
vê o mostrâ moviments piçui svelts e ripetûts, ancje no pal frêt:
si ingrisulà stuarzint la bocje e al tornà a tacâ a tossi (Amedeo Giacomini, Tal ospedâl)
Sin. tremâ
, sgrisulâ
, ingrisignîsi
, insgrisulâsi
, tremolâ
, sgrisulâsi
, ingrisulîsi
, grisulâsi
, sgrisulîsi
, grisulîsi
-
v.pron.intr.
vê impression, pôre, orôr o sim.:
"Robonis Menie, al è propit di ingrisulâsi" (Pieri Somede dai Marcs, Une conference di padre Gemelli);
Ester si ingrisulave a viodilu cussì malcuiet (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
Sin. tremâ
, sgrisulâ
, ingrisignîsi
, insgrisulâsi
, tremolâ
, sgrisulâsi
, ingrisulîsi
, grisulâsi
, sgrisulîsi
, grisulîsi