sgrisulâ  sgri|su|lâ  [AF]

  1. v.intr. tremâ di frêt:  al sgrisulave tant che un basalisc, si ben il clip de temperadure che si jere tirade sù i suiàs il gaban (Fabian Ros, Il lôf)
    Sin. tremâ , sgrisulâsi , ingrisignîsi , insgrisulâsi , tremolâ , ingrisulâsi , ingrisulîsi
    Var. grisulâ , sgrisulî , grisulî
    Cfr. bati brucjis , bati i dincj
  2. v.intr. (ancje fig.) vê o mostrâ moviments piçui svelts e ripetûts, ancje no pal frêt:  sù pal troi de roie, i salets e i gjatui a sgrisulavin di moscjam, cualchi avostan ta la ombrene al començave a cisicâ la sô preiere (Dino Virgili, La massarie)
    Sin. tremâ , sgrisulâsi , ingrisignîsi , insgrisulâsi , tremolâ , ingrisulâsi , ingrisulîsi
  3. v.intr. vê impression, pôre, orôr o sim.:  jo o sgrisuli dome che a pensâi (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
    Sin. insgrisulâ , insgrisulâsi , sbalsamâsi , sbarlufîsi , scaturîsi , sgrisulâsi , scaturî
  4. v.tr. fâ tremâ di frêt o fâ sintî une vore di frêt:  Lisute si sentave in bande, cui pîts tai mulotuts, poiâts sul salizo de cjamare. Un teraç che i sgrisulave di frêt lis gjambis fin ai zenoi e jes faseve di plomp (Maria Forte, Cjase di Dalban); une lame di frêt mi sgrisulà dute la schene (Gianluca Franco, Il solt di Arlunc)
  5. v.tr. (ancje fig.) fâ tremâ, ancje no di frêt:  l'empit de passion che ti sdrondene la anime e che ti sgrisule il cuarp di voie (Gianni Gregoricchio, Trê feminis)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl