fugarili  /-rì-/  fu|ga|ri|li  [CO]

  1. s.m. fûc avonde piçul:  un fugarili dentri un bidon cun parsore un cuviart sbusât, chest al jere l'argagn par fâ cuei lis cjastinis (Sergio Visentin, La sagre di Sante Catarine a Udin dal '30)
    Sin. fugarele , fugarice
    Var. fugarel , fugareli
    Cfr. fûc
  2. s.m. fûc, ancje grant, fat tal viert, soredut pe Epifanie o par altris fiestis
    Sin. pignarûl , paiarûl , fughere , panevin , boreon , fugarice , burielon , pignarili , fugaron , tamosse , fugarele
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl