fugarele
/-è-/
fu|ga|re|le
[CO]
-
s.f.
fûc avonde piçul:
al mene el pueret dongje da fugarele par che al si scjaldi (Dolfo Zorzut, Ipocrisie, ipocrisie, el Signôr ti cjastie)
Sin. fugarel
, fugareli
, fugarice
Cfr. fûc
-
s.f.
fûc, ancje grant, fat tal viert, soredut pe Epifanie o par altris fiestis:
al ploveve saldo, in chê dì che o sin lâts a benedî intal doman de Pifanie. Nuie fugarele, si ben che a le vevin prontade biele insom dal cjamp di balon, cu la strie là sù (Laurin Zuan Nardin, Il cop)
Sin. pignarûl
, paiarûl
, fughere
, panevin
, boreon
, fugarice
, burielon
, pignarili
, fugaron
, tamosse
, fugarel
, fugareli