grimpâ grim|pâ [CO]
-
v.tr.
(ancje fig.)
cjapâ cun fuarce cu lis mans, o ancje cjapâ cun fuarce in gjenerâl:
o grimpi la pistole che o ai poiade sul taulinut dal jet (Sandri Di Suald, Ah! la provincie);
la buere mi varès grimpât e fat svolâ tant che une plume (Carlo Sgorlon, Il dolfin)
Sin. gafâ , brincâ , brancâ , grampâ , ingrampâ , ingrimpâ
Cfr. cjapâ , cjoli , strenzi