fufigneç  /-èç/  fu|fi|gneç  [CO]

  1. s.m. robe stupide o di nissun interès, di nissune impuartance"No mi plasin lis citadinis: e àn dome che fufigneçs pal cjâf" (Bruno Paolo Pellarini, Amôr in canoniche); "No sarà un fufigneç di cheste sorte che al farà lâ a mont l'afâr" (Ercole Carletti, Mariute)
    Sin. bagatele , buzare , monade1 , nuiatul , stupidade , naine , cagade , cagnere1 , stupidagjine , bisignele , bazecule , fote , stupideç , fufigne , boiade , robe di nuie , frusigne
    1. robe in sens gjeneric ma negatîf, ancje par tristerie o disonestâtnô, porets / vivìn di fufigneçs... / Sì, noaltris ca jù, / mai contents, invidiôs, / - cumò jo, cumò tu - / litigons e ledrôs, no savìn plui amâ, / no vin timp di cjantâ (Zuan Lurinçon, Uciei)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl