flos  /-ò-/  flos  [CO]

  1. adi. che nol è sglonf, plen, dûr[i sacs vueits] nus pindulavin lizêrs su la schene o flos su la stangjete (Zuan Morsan, Zovin di lune)
    Sin. flap , lasc , mol1 , mues , moladiç
    Cfr. disglonfât
  2. adi. (fig.) che nol à fuarce, gnerf, snaite jo resti in mieç de place / avilît, malapaiât, / blanc e flos come une strace, / intun stât di fâ pietât (Zuan Lurinçon, Nine); al jere un dopomisdì cul soreli morentât e flos di Otubar (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    Sin. sbols , lami , debil , basot , mol1 , mol di suste , strac , lofio , flap
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl