ciminin /-nìn/ ci|mi|nin [CO]
-
s.m.sing.
in costruzions pronominâls o averbiâls, cuantitât une vore piçule:
cence scuasi un ciminin di fuarce (Domeni Zannier, La crete che no vai);
tun mût salacor un ciminin braurôs (Lelo Cjanton, Int e paîs de Furlanie Imperiâl)
Sin. pôc , cic , tinin , tininin , fregul , ninin , friç , tic1 , cimi