banc  banc  [FO]

  1. s.m. sente lungje li che si puedin sentâ plui personis:  in chês Messis di Otubar al stave tal prin banc jù pe glesie, in bande des feminis, cu la cjandele impiade sul banc (Meni Ucel, Messe a straoris); tal mieç dal mezât a je une taule lungjonone cun doi bancs, un par bande (Ugo Pellis, Dôs cjacaris di Vencul - Prefazion a Instoriis e liendis furlanis)
    Sin. bancje
  2. s.m. plan par scrivi, a voltis unît cuntune sente, par une o par plui personis:  Loris, te scuele di Padier, simpri tal prin banc, al veve imparât a cjantâ lis silabis sul libri, e a scrivi a planc (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
  3. s.m. in parlaments, orghins deliberatîfs e v.i., puest di ogni membri:  chei trê sapients al è un biel pieç che si remenin sui bancs dal guvier di Rome (Josef Marchet, I trê savis di là jù); cui che al à la peraule al fevele dal so banc, in pîts, indreçantsi al consei (Aministrazion Publiche, Regolament dal Consei Comunâl dal Comun di Udin)
  4. s.m. in tribunâl il puest dal magjistrât o des parts:  al mi faseve propit compassion, a viodilu sul banc dai acusâts (Guido Antonioli, Florean dal Palaç, I, 1)
  5. s.m. sorte di taule alte in buteghis, uficis e v.i.:  daûr dal banc l'ostîr al meteve in ordin un mac di cjartis boladis (Carlo Sgorlon, Prime di sere); cualchidun al torne ta la ostarie, al ordene un altri tai, al peste il pugn sul banc come par fâsi valê (Alan Brusini, Gian Paolo Linda, I forescj)
  6. s.m. mobil di lavôr dai artesans:  Di une bande, sot il mûr, al jere un banc di marangon, e di une bree inclaudade ae parêt a pendolavin imprescj di ogni fate (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
    Sin. desc , taule , taulin
  7. s.m. [CO, TS] stor. taulin dal cambist:  E al cjatà tal templi int che e vendeve bûs, pioris e colombis e chei che a scambiavin bêçs sentâts tal banc (Antoni Beline (trad.), Vanzeli di Zuan)
    1. taulin di usurâr:  al jere simpri a man un siorut che al veve banc in place, pront a imprestâju a usure (Alviero Negro, L'usurâr)
  8. s.m. [CO, TS] burocr. locâl o barachin autorizât a ricevi lis cartelis di zûcs publics:  il banc dal lot
  9. s.m. [CO, TS] zûcs tai zûcs di cjartis, sume di bêçs che il zuiadôr che al ten zûc al à denant e che e covente par paiâ lis vincitis eventuâls di chei altris zuiadôrs:  Irene a cjase sô e ten banc di faraon, zûc une vore proibît par dut l'imperi austriac, e cuant che Casanova al va a zuiâ li di jê, si vise che Irene e imbroie (Pierluigi Visintin, Friûl e furlans te Histoire de ma vie di Giacomo Casanova)
    1. il zuiadôr che al ten il banc:  usgnot al vinç simpri il banc
  10. s.m. [BF] (fig.) ocupazion, funzion, ufici:  chest banc nol è par me (Jacopo Pirona, Vocabolario friulano)
  11. s.m. nûl fis di fumate che al cuvierç un spazi limitât:  o vevin di traviersâ come bancs di fumate, par cjatâsi po dopo di chê altre bande (Carlo Sgorlon, Il dolfin)
    Sin. bâr
  12. s.m. grande cuantitât di pes che si movin ducj adun:  un banc di sardons
    Sin. trop2 , scjap
  13. s.m. grum o strât di materiâi di elements naturâi disponûts par lunc:  al si veva cu la sô compagnia cjaçât cun la barcja in secja dentri a un banc di savalon (Federigo Comelli, Il me paîs)
  14. s.m. [TS] gjeol. strât di sediments plui alt di un metri:  lant insù pe val a son simpri di plui i grues bancs di brecis che a derivin di slacs sotmarins (Francesco Gobbo, Gjeologjie e paleontologjie ator di Preon)
    Sin. cors1
Polirematichis e espressions idiomatichis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl