arsî  ar|sî  [CO]

  1. v.tr. consumâ cuntune combustion
    Sin. brusâ , ardi , arsinî
    1. ancje no consumâ dal dut, ma scurî e fâ dams cun flamis o temperadure altese tu metis tal jet la muinie cun masse fûc tu riscjis di arsî i linzûi (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano); e dîs di savê sopressâ e no fâs che arsî la blancjarie (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
      Cfr. brustulâ , brusinâ
  2. v.tr. soredut dal soreli, dal cjalt e v.i., fâ pierdi dal dut o scuasi dal dut aghe o umiditâtrinfrescjâ la piel arside dal soreli di Jugn (Roberto Ongaro, Il muc)
    Sin. suiâ , secjâ , brusâ , arsinî
  3. v.tr. (fig.) fâ deventâ une vore magri
    Sin. suiâ , secjâ , arsinî
  4. v.tr. (fig.) fâ restâ cence sostance, cence fuarce, cence vite e v.i.
    Sin. brusâ , arsinî
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl