arsî
ar|sî
[CO]
-
v.tr.
consumâ cuntune combustion
Sin. brusâ
, ardi
, arsinî
-
ancje no consumâ dal dut, ma scurî e fâ dams cun flamis o temperadure alte:
se tu metis tal jet la muinie cun masse fûc tu riscjis di arsî i linzûi (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano);
e dîs di savê sopressâ e no fâs che arsî la blancjarie (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Cfr. brustulâ
, brusinâ
-
v.tr.
soredut dal soreli, dal cjalt e v.i., fâ pierdi dal dut o scuasi dal dut aghe o umiditât:
rinfrescjâ la piel arside dal soreli di Jugn (Roberto Ongaro, Il muc)
Sin. suiâ
, secjâ
, brusâ
, arsinî
-
v.tr.
(fig.)
fâ deventâ une vore magri
Sin. suiâ
, secjâ
, arsinî
-
v.tr.
(fig.)
fâ restâ cence sostance, cence fuarce, cence vite e v.i.
Sin. brusâ
, arsinî