çumâ çu|mâ [CO]
-
v.tr.
cjoli alc cu lis mans, soredut alc che al è par tiere o poiât di cualchi bande o un prodot de tiere:
o ai denant dai voi il sterpat di noglâr, sù in Claron, dulà che sin fermâts a çumâ cuatri nolis (Ercole Carletti, L'amôr vieri);
"Ve là che a son a çumâ i fasûi!…" (Popolâr - Andreina Nicoloso Ciceri, Chê dai laris - Racconti popolari friulani V)
Sin. cjapâ , cjoli , cjapâ sù , cjoli sù , racuei , cuei2