tirâsi in bande    [AF]

  1. loc.v. movisi e metisi un pôc lontan, soredut in posizion laterâl:  pe strade, se le cjatavin, si tiravin in bande cui dêts cussì, un jenfri chei altris, par sconzûr (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve); «Ocjo, tiraitsi in bande!» Tin dal Cuar al veve cjapade la corse e… punfete!, al veve saltât parsore il boreç dal pignarûl par tirâ jù il medîl (Pieri Menis, I siops)
    Sin. metisi in bande , tirâsi di bande , tirâsi de bande
  2. loc.v. rinunziâ, molâ di fâ alc, lassâ fâ a di chei altris:  la part academiche […] si tirà in bande, intune spiete ostîl dai risultâts di un procès di intervent su la lenghe (Adrian Cescje, Memoriis di politiche linguistiche); mi metè a part de sô volontât di tirâsi in bande e di nomenâmi me tant che so sucessôr (Gianluca Franco, Il solt di Arlunc)
    Sin. tirâsi indaûr , metisi in mande , tirâsi di bande , tirâsi de bande
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl