tessare  /tè-/  te|ssa|re  [AF]

  1. s.f. ognidun dai tocuts di piere, veri o sim. doprâts par fâ i mosaics:  i lavôrs a continuarin fintremai tal 1912 e a puartarin ae lûs dîs tapêts di tessaris coloradis che a formin un insieme pardabon straordenari (Angelo Floramo, Il misteri dai Mosaics)
  2. s.f. (fig.) particolâr che al jude a capî un cuadri complessîf, un acjadiment:  i pareve che ogni tessare dal misteri si metès a puest (Raffaele Serafini, Contis sot spirt)
    Sin. element , tessarute , toc1
  3. s.f. [TS] zûcs ognidun dai tocs dal domino
  4. s.f. document che al da il dirit a cui che lu à, di vê un servizi, di ritirâ une robe o di scuedi bêçs, in particolâr in riferiment a chês dal cumierç regolât in timp di vuere:  e comprave di jê la robe di mangjâ che no si cjatavile cu la tessare (Gianni Gregoricchio, Trê feminis); in timp di vuere dut al jere bon ce che al jemplave lis busis de tessare (Francesc Placerean, Cuintristorie dal Friûl dal 1866 fint in dì di vuê)
    Sin. cedule , tichete , bolete
  5. s.f. tocut di carton o di plastiche cu lis indicazions anagrafichis e cualchi volte cu la fotografie dal titulâr, che al vâl tant che document di identificazion personâl o di apartignince a di cualchi associazion o categorie particolâr:  «Tu sâs che jo no lu viôt chest Partît. Jo o ai altris ideis. Jo o soi libar e o vuei restâ libar. No vuei tessaris, jo, ni "pudiesis"» (Meni Ucel, Ideis)
    1. cartelut di plastiche cuntun supuart di memorie digjitâl, che al permet une interazion individualizade cun sistemis eletronics:  la seconde tessare de bancje no la doprave mai, e si jere inacuart dopo une vore di timp di vêle pierdude (Milio dai cjans, Pieri e Pauli)
      Sin. schede , cjarte
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl