sbruf  sbruf  [CO]

  1. s.m. emission fuarte di flât che no si pues stratignî:  i è lade in stuart une gote di vin e al à dât un grant sbruf su la taule (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
    Sin. sbrufade
  2. s.m. soflade di aiar:  sbruf di vint (Redazion SFF, Il Strolic furlan pal 1989)
    Sin. bugade1 , tovade , soflade , aiarade , bufade , sbufade , bave , svintade , stravint , stravinte , buf1 , sbuf , sbrufade
  3. s.m. aiar, vapôr, aghe o polvar soflât o sborfât o butât fûr cun fuarce:  [il tren] nol finiva plui cun chê sivilada e cui sbrufs di fum neri (Anna Bombig, Li mareveis di Guriza)
    Sin. sbrufade , bugade1 , buf1 , sbuf , sbufade , bufade
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl