infraidî  in|frai|dî  [CO]

  1. v.intr. di robe di mangjâ o di materiâl organic, vê un procès di alterazion che al puarte fin ae decomposizionli panolis [...] restaressin a infraidî intai cjamps (Zuan Morsan, Il rôl (teatri)); tu podis butâmi via / a infraidî tun fossâl (Celso Macôr, Ecce homo)
    Sin. corompisi , fraidîsi , lâ di mâl , lâ frait , lâ ranzit , fraidî , infraidîsi , infraidessi , infraidessisi , fraidessi , fraidessisi
    Cfr. inmufîsi
    1. (fig.) deventâ corot, disonest, pierdi funzionalitât, cualitât e v.i.
  2. v.tr. produsi un procès di alterazion che al puarte fin ae decomposizionMario al sintive il craçolâ dai crots e l'odôr de aghe ferme che e infraidìs lis cjanis (Roberto Ongaro, Il muc)
    Sin. fâ lâ di mâl , fâ lâ frait , corompi , intacâ1 , alterâ , fâ lâ ranzit , fraidî , fraidessi , infraidessi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl