inmufîsi
in|mu|fî|si
[CO]
-
v.pron.intr.
jessi intacât de mufe
Sin. inmufâ
, inmufâsi
, inmufî
, fâ la mufe
, mufî
, mufîsi
-
v.pron.intr.
(fig.)
jessi intune cundizion statiche, passive, di inutilitât, di imobilitât e v.i.:
"Viodêt di chei zovins, Lanzins!… […] Il mont al è grant: jo no ju lassarès a inmufîsi alì…" (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve);
jê no è fate pat restâ a înmufîsi in chescj paîs salvadis, tra cheste int ordenarie (Josef Marchet, Letaris di amôr, X)
Sin. inmufâ
, inmufâsi
, inmufî
, fâ la mufe
, mufî
, mufîsi
, inranzidîsi
