imbroieç
/-èç/
im|bro|ieç
[CO]
-
s.m.
cjatade par imbroiâ, par ingjanâ cdn., par fâi crodi ce che nol è e vê un vantaç:
cui prepotents sensârs / che vegnin sù da Italie / par vuadagnâ a lis spalis / dei puars cul dâur di intindi / dome imbroieçs e balis (Zaneto, Dulà che si nas ogni arbe e pas);
ancje chest an, sot fiestis i gjornâi a jerin plens di robariis, di imbroieçs, di trucs, di sgrifignaments (Josef Marchet, Lis predicjis dal muini)
Sin. broi
, imbroiade
, imbroionarie
, imbroiadure
, imbroi
, imbroioneç
, ingjanizie
, rangjade
, razîr
, trabossigne
, trapel
, truc1
, trufarie
, ingjan
, broieç