gucjet
/-èt/
gu|cjet
[BF, TS]
-
s.m.
artes.
bachete turnide e cuntune buse, che si ferme tor di un flanc e li che si impire o si ponte un fier di gucje, o altri imprest cun altre forme ma cun chê stesse funzion
Sin. crucjel
, gucjel
, canul2
, crucjet
, fuset
, gucjarûl
, cagnôl
, cjanul2
, gugjâr
Var. gugjet