feroç /-òç/ fe|roç [CO]
-
adi.
(ancje fig., ancje iperb.)
une vore trist, che al cause soference e muart:
ma leva po il furôr cussì cressint / che i feroçs combatents si imbestialivin (Zuan Josef Busiç, La Eneide di Virgjili);
par finîle cun chês bestiis ferocis bisugnave lâ a sterminâlis cu la sclope (Luigi Gortani, Al marcjât di Vile)
Cfr. trist , salvadi , mastin , crût , crudêl