disduliâ
dis|du|li|â
[CO]
-
v.tr.
movi i muscui e lis articolazions di mût che no sedin ingrisignîts o indurîts:
fâ une spassizade / e disduliâ la vite sù e jù pa la contrade (Zaneto, La pignate regjine)
Sin. disbramî
, disleâ
, disgropâ
, sfrancjâ
, disdulî
, disdurî
, dismatî
, disgrisignî
