cruziâsi  cru|zi|â|si  [CO]

  1. v.pron.intr., v.pron.tr. riferît a alc che al interesse il subiet o cun sens di reciprocitât, viôt cruziâ :  Zuan si cruziave la anime (Maria Forte, La tiere di Lansing)
    Var. cruciâsi
  2. v.pron.intr. vê dolôr psicologjic, spec. par une colpe, par une pôre, par un pintiment e v.i.:  plui di dut si cruziave, di no seisi imponût cun fuarce par obleâle a ubidî, di sei stât tant vîl (Maria Forte, Mabile la Lunghine); o cognossìn une vorute di democristians che si cruziin parcè che la dissipline di partît no ur permet di fâ e di dî dut chel che a volaressin fâ (Josef Marchet, Diferencis)
    Sin. dolorâsi , gramâsi , preocupâsi , tormentâsi , aflizisi , sidiâsi , tumiâsi , tribulâ , lambicâsi , patî , sufrî , bacilâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl