crofât
cro|fât
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt crofâsi
-
adi.
che al stâ pleât injù, soredut sentât o scuasi sentât:
e lu cjatai / che al durmive crofât sot el ferâl (Pieri Corvat, El cuarantevot);
ne i rês / di Orient si voltin, ne jessin dai lôr cjiscjei / par inviâsi in file, crofâts sore i camêi (Ercole Carletti, La gnot di Nadâl);
tes stalis i nemâi a stavin crofâts, cul voli siarât, sfladant ogni tant un tuf cjalt e umit (Giovanni Pillinini, E vignive jù a selis…)
Sin. scrufuiât
, scrofât
, coviglît
, cufât
, cufulât
, cufulît
, cugulît
, scufât
, covât
, cuçât
-
adi.
(fig.)
che al à forme o posizion fracade o sbassade
Sin. scrufuiât
, scrofât
Cfr. fracât
, sfracaiât
, petât
, sbassât