capelade /-là-/ ca|pe|la|de [CO]
-
s.f.
erôr grues o compuartament fûr di lûc, soredut se nol è fat di pueste o in cussience des consecuencis:
une logjiche che e voleve che pes capeladis dai grancj, a paiâ a fossin simpri i plui piçui (Roberto Ongaro, Il muc)
Sin. becanele , becanot , cjantonade , erôr , fal1 , strambolot , svari , falope , capele