capelade  /-là-/  ca|pe|la|de  [CO]

  1. s.f. erôr grues o compuartament fûr di lûc, soredut se nol è fat di pueste o in cussience des consecuencisune logjiche che e voleve che pes capeladis dai grancj, a paiâ a fossin simpri i plui piçui (Roberto Ongaro, Il muc)
    Sin. becanele , becanot , cjantonade , erôr , fal1 , strambolot , svari , falope , capele