can da Diu    [CO]

  1. loc.inter. esclamazion gjeneriche, par riclamâ o par mostrâ une emozion, pal plui par alc di negatîf:  "Can da Diu, ce coragjo! Al ven ca, mi domande mê fie come nuie… Cussì! Figuraitsi!" (Arturo Feruglio, Un grop sul stomi)
    Sin. can e là , can dal so sintiment , can da la ue , can dal osti , can da la ostrighe , can dal beât , can da la ostie , can da la ombre , can da ploie , can da la sô madone , can dal bambin , can da la martine
    1. loc.s.m. persone osteose, ancje tant che titul di ofese gjeneric, in câs ancje afetuôs:  al murì ancje il Mulinarat, chel can da Diu! (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl