scjuvî scju|vî [BF]
-
v.tr.
movisi o mudâ di direzion in mût di no jentrâ in contat cun alc o cun cdn.:
cualchi garuf lu scjuvii, cualchidun lu cjapai (Raff BB Lazzara, trad. Stiefin Morat, Lu miliart)
Sin. evitâ , sghindâ , svuincâ
Var. scjuî -
v.tr.
fâ in maniere di no vê a ce fâ cun alc o cun cdn.:
no si podeve plui scjuvî lis domandis leadis a cheste olme (Sergio Cecotti, Il President)
Sin. evitâ , sghindâ , scjampâ , fuî , scapolâ , svuincâ