rimpinâ  rim|pi|nâ  [BF]

  1. v.intr. lâ sù pontantsi cui pîts e cjapantsi cu lis mans, soredut tant che pratiche sportive sul cret:  rimpinâ al è come balâ cu la montagne e cirî a ogni pas di lâ daûr de sô musiche (Cristina Noacco, Faliscjis)
    Sin. rimpinâsi , scjalâ ipon.
  2. v.tr. cjapâ, gafâ cuntun rimpin
    Sin. lincinâ
    Var. rampinâ
    1. (fig.) rivâ adore di cjapâ, di otignî alc, ancje di imateriâl:  se lui nol vignive indenant cuntun presit masse alt, salacor al rivave a rimpinâlu. Di fat si meterin dacordo, tant sore contants e tant ogni mês (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
      Sin. brincâ , gafâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl