par aiar    [FO]

  1. loc.av., loc.adi.inv. tal aiar, tal cîl o adalt:  "Oh! cumò, cumò o capìs… Lui al sarès… ven a stâi, l'aviatôr, ostarie un biel mistîr il svolâ par aiar" (Pieri Somede dai Marcs, Barbane); une bugade di aiar rabiôs al alçà sù par aiar une trombe di fueis e di fros (Pieri Menis, Sul agâr)
    Sin. par arie , pal aiar
    1. indreçât adalt:  indulà sono?… E je miezore che o soi cul nâs par aiar ma no lis ai viodudis une madocule! (Arturo Feruglio, Viaç a Vignesie); e tint par aiar lis mans, i mancje il respîr, e ansime (Pieri Somede dai Marcs, Mame…); al cjalave par aiar come par cirî la ispirazion (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
      Sin. insù , adalt , par arie , pal aiar
  2. loc.av., loc.adi.inv. (fig.) in disordin o a tocs, disfat, viert e v.i.:  "O soi colpe jo? Ardemie… se lis cjamaris dai forescj e son ancjimò par aiar; se dut al è ancjimò sporc e in disordin…" (Ercole Carletti, Mariute); ancje plui indenant i tocjà di fermâsi, stant che ancje li la strade e jere dute par aiar, che a jerin daûr a slargjâle e a splanâle cui bulldozer (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
  3. loc.av., loc.adi.inv. (fig.) intune fase ancjemò ipotetiche, teoriche, preparatorie, indefinide:  "Mi pâr di vê capît par aiar cualchi progjet sul cont di Anzuline…" (Pieri Somede dai Marcs, Ursule); culì no si trate plui di parturî bielis ideis implantadis par aiar, si trate di tradusilis in disposizions precisis (Josef Marchet, Fûr cui che i tocje)
    Sin. pal aiar
Components: Proverbis:
  • al è miôr un solt in man che no un stât par aiar
  • al vâl plui un uciel in man che no cent par aiar
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl